प्रीत तुझी माझी

समजले  न मज कधी

मन माझे तुझ्यावर जडले

प्रेमाचं बीज कधी तू रे

हृदयी हो माझ्या पेरले

प्रितीचा रंगात तुझ्या

बेधुंद होऊनी मी रंगले

साजना कळेना मला रे

प्रेमांकूर कधी हे डवरले

प्रीत रोपटे गोंजारले तू

रोमरोमी बहरुन आले

पानोपानी वसंत फूलला

गंध सुमनांचे श्वासात मी कोंडले

मिठीत घेता तू मजला

हृदय हे ओथंबून आले

कळेना मज झाले काय असे

आज मी माझी नच उरले

©® पुष्पा पटेल " पुष्पम् "